Dzieci i psy

Dorastanie pośród psów dostarcza dzieciom wiele radości i miłych wspomnień. Psy uczą dzieci empatii, odpowiedzialności i troski, ale najważniejszą rzeczą jaką pies uczy małe dziecko to kontakt z Matką Naturą.
Chociaż jesteśmy sobie bliscy, pies i człowiek o dwa odmienne gatunki i mimo że kochamy naszego psa to pamiętajmy, że w naszym domu jest drapieżny mięsożerca. Musimy być pewni że nasze dzieci i psy wiedzą jak bezpiecznie ze sobą żyć. Niemowlę może być dla nie lada problemem ponieważ pachnie inaczej niż dorosły człowiek do którego pies jest już przyzwyczajony. Rodziny czekające na dziecko muszą usiąść i stanowczo przemyśleć sytuację. Najważniejsze jest to aby ocenić jaki nasz pies ma temperament. Najgorszym problemem są psy potrzebujące dużej uwagi od strony właściciela. Będą one widzieć w niemowlęciu wroga, który spróbuje odebrać mu uwagę od strony jego właścicieli. Jeżeli chcecie temu zapobiec musicie kierować się radami które opisze w następnym poście, czyli jak przygotować psa na nadejście dziecka.

1. Ćwiczenia

   Pierwsza część recepty na szczęście twojego psa jest czymś, czego absolutnie nie można pominąć. Jak na ironię jest to podstawowa czynność, której większość właścicieli psów nie wykonuje. Być może dzieję się tak dlatego, że sami mamy problemy z dostateczną ilością ćwiczeń i nie zauważamy, że wszystkie zwierzęta, nawet ludzie, posiadają wrodzoną potrzebę aktywności.
   Nasze życie jest tak bardzo wypełnione zajęciami, że idea codziennych, długich i aktywnych, a czasami nawet zwykłych spacerów z psami przekracza ludzkie wyobrażenie. Jeżeli decydujesz się wziąć odpowiedzialność za życie z psem, to tak jakbyś podpisywał umowę. Musisz wychodzić z nim na spacer, nie tylko pod pierwszy lepszy krzaczek, to muszą być długie i aktywne spacery. W ten sposób pogłębisz uczucie między tobą, a twoim psem. Musisz wychodzić codziennie, a najlepiej dwa lub trzy razy dziennie. I to na minimum pół godziny za każdym razem.   Psy cieszą się ze spaceru, nie tylko dlatego, że mogą zrobić siusiu, kupkę i powdychać świeżego powietrza - choć dla wielu właścicieli może się to wydawać szokujące. Dla niektórych posiadaczy psów spacer oznacza wypuszczenie zwierzaka  na podwórze, a gdy się załatwi, wpuszczenie go z powrotem do domu. Dla psa jest to tortura! Właśnie dlatego spacer jest najprostszym sposobem na ćwiczenia, ale jak chcecie to można też poćwiczyć aportowanie itd.
  W tym poście mieliście również podstawowe wskazówki, dotyczące spacerów z waszym psem. Ten temat rozwinę bardziej w kolejnym.

Recepta na zrównoważonego i zdrowego psa

   Recepta jest prosta: żeby mieć zrównoważonego psa, musisz zapewnić mu trzy rzeczy:
- Ćwiczenia
- Dyscyplinę
-Czułość
   W takiej właśnie kolejności!
Dlaczego kolejność jest ważna? Bo jest to naturalna kolejność wrodzonych potrzeb twojego psa. Największy problem polega na tym, że większość psów otrzymuje tylko część z tej recepty czyli: Uczucia, uczucia, uczucia. Niektórzy ludzie radzą sobie lepiej i zaspokajają potrzeby psów, dając im połowę: Ćwiczenia i uczucia. Inni zaspokajają wszystkie trzy rodzaje potrzeb, ale uczucia są na pierwszym miejscu, a jest to droga prowadząca do ukształtowania niezrównoważonego psa. Owszem wasze psy dopominają się o czułość, ale bardziej potrzebują ćwiczeń i przywództwa. W następnych postach bardziej rozwinę poszczególne części recepty, ale teraz powiem ogólnie.
   1.Ćwiczenia.
Powinny być podstawową i najważniejszą aktywnością, jaką wspólnie podejmują pies i osoba dla niego ważna (czyli Ty)!
   2.Dyscyplina.
Polega na ustanowieniu zasad. granic i ograniczeń w relacji pomiędzy psem a ważną dla niego osobą. Dyscyplina oznacza także regularność prac i aktywności.
   3. Uczucie.
To powinien być ostatni z elementów kontaktu psa i ważnej dla niego osoby. Czułość i okazywanie uczuć mogą być także wykorzystywane jako nagroda za dobre zachowanie. Ale musi być okazana, kiedy pies emanuje spokojną energią.

Fobie

   Pies może popaść w fobie dotyczącą dosłownie wszystkiego, począwszy od konkretnej pary butów, poprzez inne zwierzę, aż po cały gatunek: Ludzi. Najprościej mówiąc, fobia to strach, z którym pies nie potrafi sobie poradzić. Zwierzę na wolności uczy się dzięki lękowi. Wilk uczy się unikać pułapek. Jednak zwierzęta nie przejmują się tak bardzo tym, co je przeraziło. Nie cierpią na bezsenność z tego powodu. Doświadczą emocji, wyciągną z nich naukę, a potem żyją dalej. To my, ludzie wpędzamy je w fobie poprzez to, jak reagujemy na ich strach.  To my przetrzymujemy je w jednym miejscu.   Gdy na przykład, pies pośliźnie się na podłodze, człowiek od razu okazuje mu uczucia, głaszcze go i uspokaja. Tym czasem nie można tak postępować. Pies musi wyciągnąć z tego wniosek, że musi bardziej uważać na śliskiej podłodze, a człowiek głaszcząc go i uspokajając, doprowadza do tego, że jego pies będzie się bał śliskich podług i na taką nie wejdzie. Pamiętajcie "OKAZUJCIE UCZUCIA, TYLKO WE WŁAŚCIWYM CZASIE". Jak zwalczyć taką fobie, dowiecie się w następnych postach. Do zobaczenia.